Ummadık Daş Baş Yarar

Modern Cahiliye Devri

69

Eskide kaldı sandığımız cahiliye devri yepyeni koşullarda yeniden doğdu. Kalplerin yeniden taşlaştığı , merhametin ve vicdanın yerini alan putlaşmış kalplerin mekanı yeni dünya.

Sosyal medyada beğeni butonlarının çöktüğü bu zaman selam vermeyi unutturdu bize. Arkadaşlık  istekleri, takip edenler, takip edilenler, yorumlar, beğeni sayıları vs.
“Nasılsın?” sorusunun  bile içi boşaldı. Merak etmediğimiz birçok şeyin goygoyu dönüyor sohbetlerde. Nasılım, iyi miyim, derslerim nasıl, görüşmeyeli neler yapıyorum ? Vesaire…

Sorulan ama merak edilmeyen bunun ötesinde dinlenilmeyen bu çağ , hoş gelmedin. Bize samimiyeti unutturdun sen. Biz, birine tüm içtenliğimizle gülümsemeyi özlüyoruz artık. Tüketim toplumu olduk da sadece madde mi tüketiyoruz? Hayır! Tükettiğimiz dostluklar, arkadaşlıklar, akrabalık bağları… Merhameti tükettik mesela. Saygıyı, sevgiyi, insanların güvenini tükettik.

“Söz ağzından çıkana kadar senin esirindir, çıktıktan sonra ise sen onun esirisin” diyor Hz. Ali (r.a.)  peki neyi andık biz ? Pahalı kıyafetleri, marka ayakkabıları, devasa evleri mi ?
Alçak gönüllük soluyan  bir çağ artık ütopik geliyor hepimize. Peki hangimiz gün geçtikçe anlayış sınırlarını biraz daha genişletiyoruz? Hangimiz daha sevecen, daha samimi, daha sabırlı, daha umutla karşılıyoruz sabahı ?

Uyuyan ruhlara seslenmeli artık ! Gün aydı. Bu bataklık Ak Zambaklar Ülkesine dönmeli şimdi.

Konuk Yazarımız

Hamide SAKA

Cevap bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.