Ummadık Daş Baş Yarar

Seviyor Sevmiyor

113

Sarı bir ışık var ve beyaz,
Gözleri kamaştı bakamıyor,
Kanadından kopardığım bir haz,
Belki de ölüme doğru yol alıyor,
Bildiklerim bileceklerimden az,
Aklının almadığı diyarlara uçuyor,
Durmaksızın üşüyorum içerisi ayaz,
Sancılarının mükafatını görüyor,
Sevmiyor, Sevmiyor

Papatya falı kocaman bir yalan,
Sesindeki burukluk beni haklı çıkartıyor,
Korkularımla yüzleştiğim zaman,
Gökyüzünün ağırlığı üzerime biniyor,
Duyuyor gibiyim kalbini, belki de keman,
Ufka doğru sekerek gidiyor,
‘‘Gel biraz da sen oyalan’’
Sırça köşk beni yalana itiyor,
Seviyor, Sevmiyor

Tek ihtiyacım bucaksız sevgi,
Bulutlar bile buna gülüyor,
Bizim dansımızın eşsiz ahengi,
Sefiller ışıksız sokaklarda koşuyor,
Benliğimin tanımı birkaç soğuk çizgi,
Senin solukların beni vuruyor,
İşte burada aşkın rengi,
Seviyor, Seviyor

AHMET CEMİL KILIÇ

Cevap bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.